ТОДАР ГРУШКА

Родны край

Родную старонку 
Шчыра я кахаю. 
Нізавошта ў свеце 
Яе не змяняю.

Бары і лясочкі, 
Як іх не кахаці!.. 
Шумяць і пяюць нам, 
Як малютцы маці.

Красуецца збожжа 
На нашых палетках, 
Сенажаці ўбраны 
Мільёнамі кветак.

Чароўнае рэха 
Носіцца па гаю. 
Гэта маладосці 
Успамін гукае.

Гэта пяюць жнейкі, 
Ідучы са жніва, 
Душу разварушаць, 
Аж ў грудзях заные.

Сягаюць да неба 
Па шляхох бярозы, 
Няма такіх краяў 
У свене прыгожых

Ну, ці ж гэта маля? 
Чаго больш хацеці? 
Кахайма край родны, 
Бо мы яго дзеці.