|
Ліставаньне з Дз. Касмовічам
Лісты да Дз. Касмовіча
№ 1
[Копія]
[Саўт Рывэр], 5 студзеня 1965 г.
Паважаны спадар Дз. Касмовіч!
Пры гэтым лісьце дасылаем Вам пастановы Зьезду й копію ліста да арх. Афанасія. Адначасна пры гэтым інфармуем, што Зьезд быў беларусаў ЗПІА й Канады. Пажаданым ёсьць, каб падобны зьезд адбыўся ў Нямеччыне й каб беларусы таксама прынялі пастановы ў гэтай справе ды даслалі нам або непасрэдна арх. Афанасію, перасылаючы нам копію.
З пашанай да Вас Протапр. М. Лапіцкі
№ 2
[Копія]
[Саўт Рывэр], 5 лютага 1969 [г.]
Паважаны сп. Касмовіч!
Учора я атрымаў ліст ад епіскапа Мацьвея з Англіі. У гэтым лісьце ён прапануе, каб мы падыскалі кандидата й ён дапаможыць рукапалажыць яго ў сан сьвяшчэньніка, які-б абслуговываў беларусаў ў Нямеччыне.
Зразумела, рукапалажыць ён можа сам, але каб не было лішняй гутаркі на яго просьбу рукапалажэньне выканаў-бы экзарх Канстантынопальскай Патрыярхіі ў Англіі.
Пішу Вам, каб Вы самі падумалі над гэтым і далі сваю прапанову. Кандыдата з падгатоўкай апрача Вас зразумела знайсьці цяжка. Сягоньня беларусаў абслуговывае арх. Філафей, але Руская Зарубежная Царква нас, беларусаў, не прызнае як нацыю й гэтай апекі хацелася-б пазбавіцца.
Як ён піша, немцы напэўна дадуць 500 марак „пасобія" і 200 марак на разъезды ў месяц.
Калі гэта можа быць рэальнасьцю, дык спаслаўшыся на мяне, спалучыцеся самі беспасрэдна зь еп. Мацьвеем. З свайго боку я заўсёды падтрымаю гэту справу, калі падтрымка гэта будзе патрэбна. Адрас еп. Мацьвея залучаю ніжэй.
З любоўю ў Хрысце [Протапр. М. Лапіцкі]
Лісты да а. М. Лапіцкага
№ 1
[Арыгінал]
Штутгарт, 28 сьнежня 1969 г.
Высокапаважаны а. Мікалай!
Шчыра вітаю Вас і ўсіх Ваіыых з Каляднымі Сьвятамі й Новым Годам.
Жадаю Вам і ўсёй Вашай сям'і шмат здароўя і ўсяго найлепшага. Жадаю Вам шмат посьпехаў у Вашай царкоўна-грамадзкай працы.
Дзякую за паведамленьне аб прапанове ўладыкі Мацьвея дапамагчы арганізаваць беларускую парафію ў Нямеччыне. Каб гэта было рэальна, дык мы-бы даўно з дапамогаю Усяленскага патрыярха гэта зрабілі. На жаль, цяпер арганізаваць беларускае царкоўнае жыцьцё ў Нямеччыне ня ёсьць легка й амаль немагчыма.
Свайго часу, яшчэ ў 1957 годзе, гэта была легка зрабіць. У гэтым кірунку я рабіў вялікія захады. Ад адпаведных царкоўных і дзяржаўных чыньнікаў я атрымаў зразуменьне, падтрыманьне й згоду даць для беларускага праваслаўнага епіскапа сабор у Штутгарце й матар'яльную дапамогу. Навязаў лучнасьць з уладыкам Філафеем. Ён некалькі разоў быў тут. Але, на жаль, нашы епіскапы ня выкарысталі гэтай магчымасьці й дзеля гэтага ў „Барацьбе" № 6-7 (22-33) за 1957 г. на гэту тэму быў зьмешчаны артыкул пад назовам „Сумныя вынікі".
Цяперачы нашыя суродзічы пераважна ўсе старыя й раскіданыя па ўсёй Нямеччыне. Вельмі цяжка правесці іх аб'яднаньне ў адну праваслаўную беларускую абшчыну. Пішу Вам так, як гэта тут выглядае.
Яшчэ раз дзякую Вам за турботы.
У Англіі я падтрымоўваю а. Паўла Вялікага, якога рукапалажыў Канстанцінопальскі патрыярх праз свайго экзарха, а належыць да епіо капа Мацьвея. Гэта малады, у параўнаньні, сьвятар каля 43 гадоў. Я быў у прошлым годзе ў Лёндане й гутарыў зь ім. Яму нялёгка там, бо належыць да еп. Мацьвея й дзеля гэтага крывічы гэта выкарыстоўваюць, каб ад яго адбіць вернікаў. Апрача таго там моцнае вуніяцкае гняздо. Я яго грамадзка-царкоўна падтрымаў і падтрымоўваю. Ён хоць належыць да еп. Мацьвея, праводзіць царкоўна-нацыянальную працу й супрацьставіцца вуніятам, якія ў Лёндане маюць свой цэнтр зь Сіповічам на чале. У апошнім нумары „Барацьбы", якую я выслаў на адрас г-ра Б. Шчорса, пішацца аб дзейнасьці гэтага маладога сьвятара, якога я лічу трэба падтрымаць.
Як выглядае справа царкоўнага беларускага кіраўніцтва, хіратонія епіскапа, абчым апошне гаварылася й т.д.? Мяне гэтацікавіць.
Дзякую за падтрымку ў грамадзкай справе. Раблю ўсё, што магу, але, на жаль, БЦР ёсьць замарожаная й гэта ёсьць вялікай перашкодай у працы. Неабходна хоць у найважнейшых, каардынацыйных і рэпрэзэнтацыйных пытаньнях ўзнавіць дзейнасьць БЦР.
Шчыра Вас вітаю
З пашанаю Д. Касмовіч
