НЕ ЗАСТУПІЦЕ ДАРОГІ...

З літоўскай - Оны Міцюте

He заступіце дарогі вясьне,

калі рэкамі, полем

і гальля гушчарамі

яна йдзе у нашы сялібы...

Бо кожны цьвет і сьвежы пялёстак,

матыль рабакрылы, -

вашы наступы

адаб'е!

Не акаваць вам слоў - у цярпеньнях яны дасьпелі,

ні думкі - яна у грудзёх нашых вырасла...

З дарогі, вы, груганьнё, вы, здані,

што сіняе неба прад намі закрылі!

Вясна ужо ломіцца ў нашы хаты, -

ў душы і на вуснах цярпеньне ня месьціцца...

на шлях шырокі мы выйшлі -

Ня вернемся!

Мы новую долю абвесьцім, створым!

[1938]